Muzeum Zamkowe w Pszczynie - stacja 06 - Znane i nieznane. Pokój szary

Opis karty został stworzony na potrzeby audioprzewodnika, który oprowadza po wystawach Zamku w Pszczynie.

Opis

Celem wystawy jest zaprezentowanie niezwykle cennych zabytków, zarówno tych znanych już niektórym zwiedzającym z dawnych ekspozycji muzeum, jak i tych nieznanych – nowo zakupionych, lub znajdujących się dotychczas w muzealnych magazynach. Wystawa składa się z 260 eksponatów z różnych okresów, zarówno dzieł sztuki, wyrobów rzemiosła artystycznego, zabytków techniki, jak i trofeów myśliwskich oraz obiektów przyrodniczych. Zostały one zgromadzone w salach, które pełniły kiedyś funkcję pokoi gościnnych

Wszystkie pomieszczenia, w których zorganizowano wystawę swoje nazwy zawdzięczają kolorom ścian. Pokój szary zwany jest także Salą z obrazami. Zdobią ją dzieła o tematyce religijnej, martwe natury, pejzaże oraz portrety z okresu od XVI do XIX wieku. [fot. 06.06.001-06.06.020]. Na ścianie po lewej od wejścia uwagę zwraca duży obraz autorstwa Fransa Florisa ukazujący nowotestamentową scenę – Chrystusa błogosławiącego dzieci [06.06.011]. Po jego lewej stronie zobaczyć można XVIII-wieczny ołtarzyk św. Weroniki. Pochodzi on ze Śląska, a przedstawia veraikon, czyli chustę św. Weroniki [fot. 06.06.021]. Wśród obrazów po drugiej stronie zawieszono także zegar ścienny z pozytywką [fot. 06.06.022]. Wygrywał on melodię poświęconą 4. pułkowi piechoty liniowej Królestwa Polskiego. To pułk, który zasłynął bohaterską obroną Olszynki Grochowskiej podczas powstania listopadowego.

Pod obrazami stoją dwie skrzynie z okuciami z XIX w., będące kopiami skrzyń gotyckich [fot. 06.06.023-06.06.024]. Na skrzyni po lewej wyeksponowane są skamieniałości [fot. 06.06.025-06.06.027]. Wśród nich, na środku, szczęka mamuta. Na drugiej skrzyni umieszczono natomiast fragment lufy armaty, moździerz aptekarski oraz rękawice dekoracyjne [fot. 06.06.028-06.06.030]. Część lufy została odnaleziona w 2004 r. podczas prac renowacyjnych. Była ona wbita w belkę więźby dachowej. Można przypuszczać, że jest to pozostałość po wybuchu, który miał miejsce w czasie wielkiego pożaru w 1737 r.

Pod oknem włoska waza z maszkaronami tzw. majolika. Jej nazwa pochodzi od wyspy Majorka [fot. 06.06.043].

Po prawej stronie od okna stoi włoskie trono. Jest to rodzaj ławy skrzyniowej z daszkiem i niskimi poręczami [fot. 06.06.031]. Powyżej dekoracja złożona z elementów uzbrojenia: hełmów, kusz, broni białej, które powstawały między XVII a XIX w. [fot. 06.06.032-06.06.042]. Natomiast na prawo od trona znajduje się stolik do gry z rozkładanym i obrotowym blatem. Na nim ustawiono gablotkę ekspozycyjną używaną w XIX w. [fot. 06.06.044]. W niej cenna emalia z Limoges z przedstawieniem Chrztu Chrystusa.

Kierując się dalej w prawo, trafią państwo na jeden z najcenniejszych eksponatów w tej Sali – gobelin „Herkules dusi lwa nemejskiego” [fot. 06.06.045]. Prezentuje on jedną z dwunastu prac Herkulesa. Według mitologii greckiej lew nemejski pustoszył okolicę, mordował ludzi i zwierzęta. Zabicie go jednak nie było łatwe, gdyż zwierza nie dało się zranić. Mieszkał on w jaskini o dwóch wejściach. Herkules zablokował jedno z wejść, zmusił lwa do wejścia do jaskini, a tam złapał go i udusił. To dzieło artystów z manufaktury flamandzkiej pochodzi z XVI w. Pod gobelinem stoi angielska skrzynia z XIX w., na której postawiono dekoracyjny róg. Wygrawerowano na nim napis mówiący, że był on dedykowany cechowi rzeźników w Bolesławcu [fot. 06.06.046-06.06.047].

W tej sali pozostały jeszcze dwa eksponaty, na które warto zwrócić uwagę: piec zdobiony kaflami ze scenami z bajek La Fontaine'a oraz niemiecki bufet [fot. 06.06.048-06.06.049].

Zapraszamy teraz do kolejnej sali. Wejście do niej znajduje się na lewo od gobelinu.

Dokumenty